چشمها تنها تا زمانی میتوانند به کمک یک مبارز بیایند که فاصله ی او با حریف هنوز زیاد کم نشده باشد چون در فواصل نزدیک تا چشم ببیند و به مغز مخابره شود و بدن از مغز دستور بگیرد کار از کار گذشته. اما با استفاده از حس لامسه و تقویت هوش دستها بسیار سریعتر میتوان حرکت حریف را خنثی کرده، به سمت دلخواه منحرف کرد، و یا نیرویش را به خود او بازگرداند.
همه میدانند که هر رزمیکار باید برای رسیدن به مهارت مبارزه حافظه ی ناخودآگاهش را جایگزین حافظه ی خودآگاه کند، به این معنا که بدن او بدون نیاز به فکر کردن و بلا فاصله نسبت به حرکت حریف عکس العمل نشان دهد، و این همان چیزیست که بهترین شکلش در چی سائو به دست می آید. تمرینی که در آن دو حریف دستهای خود را با اشکال مشخص با هم درگیر میکنند و در زوایای مشخص حرکت میدهند و انواع تکنیکها را بدو ن اینکه نیازی به استفاده از چشم باشد اجرا میکنند.
این تمرین در دراز مدت علاوه بر تقویت حس دستها نیروی انفجاری و سرعت عمل آنها را نیز به طرز اعجاب انگیزی افزایش میدهد.
|
+| نوشته شده توسط
سیهینگ آرمان در چهارشنبه بیست و چهارم شهریور ۱۳۸۹
