وینگ چون بر خلاف اکثر سبکهای دیگر تنها به زمان مبارزه اهمیت نمیدهد بلکه قبل و بعد از مبارزه نیز در هنر وینگ چون اهمیت بسزا دارد.
در بسیاری از درگیریها آنچه بیشترین نقش را دارد مشکلات حادی که به جز با درگیری قابل حل نباشد نیست بلکه عدم شناخت روحیات و اخلاق یکدیگر است که موجب اختلاف و در نهایت درگیری میشود. در این چنین مواقع یک رزمیکار آگاه با روانشناسی حریف ابتدا تشخیص میدهد که آیا امکان پیشگیری از از درگیری وجود دارد یا خیر و در صورتی که این امکان وجود داشت با روشهای مختلف حریف را باز میدارد و اگر نه صحنه را طوری وانمود میکند که همه ی شاهدان احتمالی او را بی تقصیر و در حال دفاع از خود ببینند تا در صرتی که بعد از درگیری نیاز به پاسخگویی نزد مراجع قانونی بود تقصیر هر نوع بلایی که فنون و ضربات مرگبار وینگ چون بر سر حریف آورده به گردن خودش باشد که این امر به بهره گیری از تکنیکهای بازیگری خلاق و فریب دادن حریف نیاز دارد.
همچنین یک وینگ چون کار می آموزد که چگونه بدون آسیب رساندن به حریف حملاتش را دفع نماید و او را تحت کنترل قرار دهد و یا طوری به او ضربه بزند که اثری باقی نگذارد. البته در بسیاری از مواقع نیازی به اینچنین محافظه کاریها نیست، مثلاً در برابر حریفی که سلاح به همراه دارد هر حرکتی از جانب فرد مقابل حکم دفاع از خود را دارد، اما بسیار بعید است که بتوان در مقابل چنین فردی (به خصوص اگر سلاح گرم به همراه داشته باشد) بدون قدری فریبهای روانشناسی و بازیگری جان سالم به در برد.
|
+| نوشته شده توسط
سیهینگ آرمان در چهارشنبه بیست و چهارم شهریور ۱۳۸۹
