فردی را در نظر بگیرید که هیکلی بسیار قوی و تنومند دارد اما طبیعتا به خاطر وزن زیاد و خشکی مفاصل و عضلات سرعت عمل پایینی دارد و در مقابلش فردی با جثه ی کوچکتر و قدرت کمتر اما سرعت عمل بالا. به راحتی میتوان پیش بینی کرد که اگر حریف سریع از ظاهر او نهراسد، آن حریف قدرتمند فرصتی برای استفاده از قدرتش نمیابد و احتمالا آن همه عضله ی ورزیده را بدون مصرف به گور خواهد برد.
در وینگ چون پیش از قدرت و استقامت به نرمی و سرعت اهمیت داده میشود و آنها در اولویت بعدی قرار دارند کما اینکه وینگ چون تمرینات بسیار گسترده، متنوع و سنگینی جهت تقویت بدن دارد اما نکته اینجاست که نباید تمرینات بدنسازی یک رزمیکار به گونه ای انجام شود که موجب کاهش سرعت و نرمی و انعطاف و افزایش بیش از حد وزن و حجم گردد (بروس لی نابغه را به عنوان الگوی ممتازی از بدن فوق العاده ورزیده و در عین حال بسیار نرم وچالاک به یاد بیاورید)
افزایش سرعت به عوامل متعددی بستگی دارد که میتوان گفت مهمترین آنها شتاب حرکت بدن و استفاده از کوتاهترین فاصله هستند (دومی در بخش منطقی ترین دیدگاه جداگانه مطرح شده است) آزاد گذاشتن و عدم انقباض عضلات پیش از برخورد با هدف که در وینگ چون آموزش داده میشود موجب افزایش شتاب حرکات مفاصل میشود.
در مبارزه تک به تک سرعت نقش بسزایی دارد اما در مبارزات چند به یک و در مقابل سلاح (که برای هرکدام توضیحات جداگانه داده شده) بدون سرعت عمل لازم شکست قطعی است.
این قانون فیزیکی را نیز به یاد داشته باشید که سرعت بیشتر ایجاد نیروی بیشتری نیز به همراه دارد. قدرت تخریبی خودرویی که با سرعت 100 کیلومتر به فردی میزند را با خودرویی با سرعت 10 کیلومتر مقایسه کنید به راحتی متوجه موضوع میشوید.
|
+| نوشته شده توسط
سیهینگ آرمان در چهارشنبه بیست و چهارم شهریور ۱۳۸۹
